دستبافته های بختیاری از برجسته ترین جلوه های هنر بومی ایران به شمار می روند که علاوه بر کارکردهای کاربردی، از نظامی منسجم از عناصر و مؤلفه های بصری برخوردار می باشند. این پژوهش با هدف تحلیل ساختار بصری نقوش دستبافته های بختیاری بر اساس مؤلفه های هنرهای تجسمی انجام شده است. روش پژوهش توصیفی–تحلیلی بوده و گردآوری اطلاعات به شیوه کتابخانه ای و بررسی نمونه های منتخب از دستبافته های بختیاری صورت گرفته است. در این پژوهش، نقوش از منظر عناصر و اصول هنرهای تجسمی شامل خط، فرم، رنگ، ریتم، تعادل، تقارن و ترکیب بندی مورد تحلیل قرار گرفته اند. یافته ها نشان می دهد که ساختار بصری این نقوش، حاصل پیوند میان طبیعت، باورهای فرهنگی و شیوه زیست جامعه بختیاری است و بهره گیری آگاهانه از روابط فرمی، هندسه بصری، تکرار و تنوع، موجب شکل گیری هویتی منسجم و قابل تشخیص در این دستبافته ها شده است. همچنین، قابلیت های زیبایی شناختی این نقوش، ظرفیت مناسبی برای بازآفرینی در حوزه های هنرهای تجسمی معاصر، به ویژه طراحی گرافیک، تصویرسازی و طراحی الگو فراهم می آورد. نتایج پژوهش نشان می دهد که تحلیل ساختاری این نقوش، افزون بر شناخت ویژگی های بصری هنر بومی، می تواند مبنایی برای بهره گیری از میراث تصویری بختیاری در فرآیندهای خلاقانه هنر معاصر باشد.

دستبافته های بختیاری نقشمایه ساختار بصری هنرهای تجسمی