Apadana موسسه آموزش عالی آپادانا Biannual Journal Novel Interdisciplinary Legal Research فصلنامه رهاورد هنر 3116-1618 1 2 2025 02 18 A comparative study of the role of lyrical literature in the relationship between literary description and music and its manifestation in Safavid period painting (case study of the painting of the marriage of Siavash and Farangis) مطالعه تطبیقی نقش ادب غنایی در نسبت میان وصف ادبی و موسیقی و نمود آن در نگارگری دوره صفوی(مطالعه موردی نگاره ازدواج سیاوش و فرنگیس) 29 40 FA tahereh rezaee shirazi no طاهره رضایی شیرازی ندارم 2026 02 15 Abstract: Lyric literature is poetry that expresses personal feelings and emotions, covering topics such as love, description, praise, elegy, ode, mysticism, etc. Because these types of poems emanate from the speakers' tender feelings and imaginations and express the poets' states of joy and sorrow, they pay attention to various artistic fields, one of the most prominent of which is the art of music and playing. A brief look at the poetry collections of Persian-speaking Iranian poets reveals that most of these poets' poems deal with music and musical instruments. Lyric literature, painting, and music are combined in this painting to convey a multiple experience of art and humanity to the audience. During the Safavid period, lyric literature, music, and painting, along with a combination of images and sounds, created multiple experiences. This multimedia adaptation beautifully and artistically depicts emotions, thoughts, and stories. In this regard, this article, which is conducted using an analytical-descriptive method and using library studies, seeks to examine the Safavid era paintings and compare the components of lyrical literature and the harmony of music in these surviving works. The overall goal of the research is to see how the elements of lyrical literature are manifested in images, considering their musicality. چکیده: ادب غنایی اشعاری است که احساسات و عواطف شخصی را مطرح می‌کند که دربرگیرندة موضوعاتی همچون عشق، وصف، مدح، مرثیه، شادینامه، عرفان و... است. این گونه اشعار به دلیل آن که از احساسات و تخیلات لطیف گویندگان تراوش می‌کند و بیانگر حالت زمان‌های شادی و غم سرایندگان آن است به زمینه‌های هنری مختلفی توجه دارد که یکی از بارزترین این هنرها، پرداختن به هنر موسیقی و نوازندگی است. با مختصر نگاهی به دیوان اشعار شاعران پارسی گوی ایرانی متوجه میشویم که در اغلب اشعار این گویندگان، سخن از پرداختن به موسیقی و آلات بزمی است. ادب غنایی، نگارگری و موسیقی در این نگاره با هم ترکیب شده‌اند تا تجربه‌ای چندگانه از هنر و انسانیت را به مخاطبان منتقل کنند.در دوره صفوی، ادب غنایی، موسیقی و نگارگری به همراه ترکیبی از تصاویر و صداها، تجربه‌های چندگانه‌ای را ایجاد می‌کردند. این تطبیق چند رسانه‌ای، احساسات، افکار و داستان‌ها را به شکل زیبا و هنرمندانه به تصویر می‌کشید.در همین راستا این مقاله که به روش تحلیلی_ توصیفی و با بهره‌گیری از مطالعات کتابخانه‌ای انجام شده، در پی آن است که با بررسی نگاره های دوران صفویه، مولفه های ادب غنایی و هم سو بودن موسیقی در این آثار به جا مانده را تطبیق نماید. هدف کلی پژوهش در این است که مؤلّفه های ادب غنایی با توجه به موسیقیایی بودن چگونه درنگاره ها جلوه‌گر شده است؟ https://jam.apadana.ac.ir/downloadfilepdf/173936