در سال‌های اخیر، کیفیت طراحی فضاهای آموزشی به‌عنوان عامل مؤثر بر انگیزش، یادگیری و تعامل دانش‌آموزان، بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته و گرافیک محیطی به‌عنوان یکی از ابزارهای مهم در ارتقاء تجربه‌ زیسته‌ دانش‌آموزان در محیط مدرسه، جایگاهی ویژه یافته است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل نقش گرافیک‌محیطی در طراحی فضاهای‌آموزشی بر دانش‌آموزان مقطع دبستان انجام شده و تلاش کرده است با تکیه بر رویکرد روانشناسی رشد بلوم، سه حیطه‌ی شناختی، عاطفی و روانی- حرکتی را در بستر طراحی محیط‌آموزشی مورد بررسی قرار دهد. روش تحقیق توصیفی و تحلیلی بوده و به شیوه کیفی در تحلیل ابعاد موضوع مورد نظر گام برداشته است. گردآوری مطالب نیز به شیوه کتابخانه‌ای صورت گرفته است. جامعه آماری این پژوهش شامل تصاویر به دست آمده از «مدرسه حق پناه اصفهان» می باشد که نتایج تحلیل و بررسی آن در قالب جداول ارائه شده است. یافته های تحقیق نشان داد که طراحی آگاهانه‌ عناصر‌بصری، چیدمان‌فضا و محتوای‌گرافیکی می‌تواند منجر به افزایش‌تمرکز، تقویت‌انگیزش، احساس‌تعلق به محیط‌مدرسه و شکل‌گیری رفتارهای خودجوش آموزشی، رشد‌روانی و تقویت مشارکت فعال دانش‌آموزان گردد. همچنین دریافتیم که اثربخشی و کارآمدی گرافیک‌محیطی در گروی پیوند آن با اهداف‌آموزشی، ویژگی‌های‌شناختی و عاطفی دانش‌آموزان و ایجاد فضاهایی برای مشارکت عملی و تجربه‌محور آنها می‌‌باشد.

گرافیک‌محیطی فضای‌آموزشی روانشناسی‌رشد بنجامین‌بلوم مدرسه حق‌پناه‌اصفهان