مقارن با قرون میانه‌ی اسلامی، داروشناسی به عنوان شاخه‌ای متمایز از علوم پزشکی شناخته‌ شد. تأثیر این امر را شاید بتوان با انتشار و ترجمه‌ی کتا‌ب‌های مرتبط با علوم‌دارویی از یک‌سو و رواج تولید، ساخت و صادرات سفالینه‌ها به فرم دارودان‌ از سوی دیگر در این دوران مرتبط دانست. این پژوهش در تلاش است تا با نظر بر تعدد دارودان‌های زرین‌فام در ادوار میانه‌ی اسلامی و اهمیت ایران به عنوان یکی از خاستگاه‌های فن زرین‌فام، به توصیف و بررسی ویژگی‌های شکلی و نقوش تزئینی این ظروف پرداخته و ارتباط میان نقش‌ها و کاربرد این فرم از سفالینه در ادوار سلجوقی تا ایلخانی را جستجو نماید. هدف پژوهش، بر تحلیل دارودان‌های زرین‌فام به عنوان یکی از فرم‌های کمتر مطالعه شده در میان دسته‌ی دارودان‌ها استوار است که به شیوه‌ی توصیفی- تحلیلی و با گردآوری اطلاعات به روش کتاب‌خانه‌ای صورت گرفته ‌است. یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که دارودان‌های زرین‌فام ایران، دارای فرمی استوانه‌ای مقعر بوده که اغلب برای نگه‌داری مواد دارویی خشک استفاده می‌شده است. گستره‌ی وسیعی از نقوش تزئینی، مشتمل بر نقوش انسانی به ویژه نقش‌مایه‌ی زن، نقوش گیاهی، جانوران ترکیبی چون هارپی، نقوش حیوانی هم‌چون حیوانات شکاری و کتیبه‌هایی با مضامین دعا به زبان عربی و یا اشعاری به زبان فارسی، ویژگی تزئینات این گروه از دارودان‌ها را شامل می‌شود. تمرکز محل ساخت و تولید دارودان‌های زرین‌فام، شهر کاشان بوده و ارتباط معناداری میان نقوش تزئینی یا مضمون کتیبه‌های نقش‌بسته بر آثار، با کاربرد عمومی دارودان‌ها یافت نشد.

هنر اسلامی زرین‌فام دارودان سلجوقی ایلخانی.